سبزانگشتی
نوشته شهریار بَحرانی و مصطفی زمانی نیا
انتشارات کتاب سیامک، 81 صفحه
سبزانگشتی، هرچند که داستانی کوتاه و فیلم گونه دارد، اما داستان خوبی است که نشان دهنده پرداخت خوب دو نویسنده داستان است. روند داستان، یا بهتر بگوییم فیلم نامه، تا اواخر کار خوب است و تنها در پایان داستان که حوادث به نحوی سریع اتفاق می افتند، داستان افت محسوسی دارد. همچنین، برای خواندن و لذت بردن از این فیلم نامه، باید از ابتدا مسأله سبزانگشتی بودن کسی را برای خودتان هضم کنید (این سبزانگشتی بودن در داستان توضیح داده شده!).
همچنین، این داستان بر اساس داستان "تیستو، سبزانگشتی" نوشته مریس دروئون نوشته شده که البته به گفته مصطفی زنانی نیا، یکی از نویسندگان فیلم نامه، نمونه ایرانی بسیار متفاوت از نمونه اصلی آن است و تنها اشتراکشان سبزانگشتی بودن قهرمان داستان است.
